Yazı İçeriği
Çocuğunuz konuşuyor, cümle kuruyor ancak kelimeleri çıkarırken bazı sesleri yanlış veya eksik telaffuz ediyorsa (örneğin "arı" yerine "ayı", "kitap" yerine "tipap", "kedi" yerine "tedi" diyorsa) bu durum klinik literatürde artikülasyon bozukluğu veya konuşma sesi bozukluğu olarak adlandırılır. Artikülasyon bozukluğu, çocuğun konuşmasının yabancılar tarafından anlaşılma oranını düşürür ve okul çağında okuma-yazma öğrenirken hatalar yapmasına yol açabilir. Dil ve konuşma terapisi seansları bu sorunu çözerken, sürecin evde ebeveynler tarafından desteklenmesi başarının hızını ikiye katlar.
Dil, Dudak ve Çene Kaslarının Güçlendirilmesi (Oral-Motor)
Artikülasyon bozukluğunun temel nedenlerinden biri, konuşma organlarının (dil, dudak, damak, çene) doğru koordinasyonla hareket ettirilememesi veya bu kasların zayıf olmasıdır. Dil konuşma terapistinizin planladığı programa paralel olarak evde eğlenceli oyunlarla bu kasları güçlendirebilirsiniz. Örneğin; çocuğun dudak çevresine çikolata veya bal sürerek diliyle dairesel hareketlerle yalamasını sağlamak harika bir dil kası egzersizidir. Kamışla koyu kıvamlı içecekler içirmek, üfleme oyunları oynamak (balon şişirme, pinpon topunu üfleyerek kaleye sokma), mum üflemek dudak ve yanak kaslarının motor becerisini inanılmaz ölçüde artırır.
Evde Doğru Model Olma ve İşitsel Ayırt Etme Çalışmaları
Ebeveynlerin evde yaptığı en büyük hatalardan biri, çocuğun hatalı ve sevimli telaffuzunu taklit ederek onunla "çocuksu" konuşmaktır. Çocuk kelimeyi yanlış çıkardığında onu cezalandırmadan veya "Hayır, öyle değil, düzgün söyle" diye baskı yapmadan, kelimenin doğrusunu vurgulayarak ona model olmalısınız. Örneğin çocuk "Bana tedi ver" dediğinde, siz "Evet, sana bu beyaz kediyi veriyorum" diyerek doğru sesi duymasını sağlayın. Ayrıca "Bu bir kedi mi, tedi mi?" gibi eğlenceli işitsel ayırt etme oyunları oynayarak çocuğun beynindeki ses kodlarını düzeltmesine yardımcı olabilirsiniz.