Yazı İçeriği
Özel eğitim seanslarında bir çocuğa yeni bir beceri (örneğin adını yazma, çorabını giyme veya bir nesneyi gösterme) öğretilirken uzmanlar çeşitli yardımlara başvururlar. Bu yardımlara özel eğitim literatüründe "ipucu" (prompt) denir. Fiziksel yardım, model olma, işaret etme veya sözel ipuçları, çocuğun hata yapmadan öğrenmesini sağlayan harika araçlardır. Ancak eğitimin asıl başarısı, bu ipuçlarının zamanla ortadan kaldırılması yani ipucu silme (prompt fading) tekniklerinin doğru uygulanması ile mümkündür. Aksi takdirde çocuk "ipucu bağımlısı" haline gelir ve yardım almadan hiçbir işi yapamaz.
İpucu Çeşitleri ve İpucu Bağımlılığı Tehlikesi
Özel eğitimde en yoğundan en hafife doğru giden bir ipucu hiyerarşisi vardır: Tam fiziksel yardım (çocuğun elini tutarak yaptırma), kısmi fiziksel yardım (dirseğinden destekleme), model olma (önce öğretmenin yapması), işaret etme (parmakla gösterme) ve sözel ipucu. Eğer bir eğitimci veya ebeveyn, çocuk beceriyi yapabilecek düzeye gelmesine rağmen sürekli elini tutmaya veya arkadan fısıldamaya devam ederse, çocuk kendi içsel motivasyonunu kaybeder. "Nasılsa biri benim elimi tutacak" düşüncesiyle bağımsız hareket etmeyi bırakır. Bu durum özel eğitimin temel amacı olan "bağımsız yaşam" ilkesine tamamen aykırıdır.
İpucu Silme Protokolü Nasıl Uygulanır?
İpucu silme, sistemli ve kademeli bir geri çekilme operasyonudur. Örneğin, çocuğa diş fırçalama öğretiliyorsa; ilk günlerde çocuğun eli tamamen kavranarak fırçalama yaptırılır (tam fiziksel). Birkaç gün sonra el bileğinden tutulur, ardından dirseğinden hafifçe desteklenir (kısmi fiziksel). Daha sonra sadece fırçayı eline alması için işaret edilir (görsel ipucu). Son aşamada ise hiçbir müdahale yapılmadan sadece "Dişlerini fırçala" yönergesi verilir. İpucu silinirken çocuğun gösterdiği her bağımsız çaba çok büyük ödüllerle (pozitif pekiştireç) taçlandırılmalıdır. Bu sayede çocuk, dış yardıma ihtiyaç duymadan tek başına başarmanın hazzını yaşar.