Yazı İçeriği
Eve yeni bir bebeğin geleceği haberi yetişkinler için büyük bir coşku kaynağı olsa da, evin ilk çocuğu için bu durum tahtından indirilme korkusu, belirsizlik ve derin bir kaygı anlamına gelebilir. Kardeş kıskançlığı, tamamen doğal ve evrensel bir duygudur; ancak bu duygunun çocuk tarafından nasıl dışa vurulduğu ve ebeveynlerin bu duruma nasıl tepki verdiği, krizin boyutunu belirler. Bazı çocuklar kardeşine doğrudan zarar verme eğiliminde olurken, bazıları ise alt ıslatma, parmak emme, bebeksi konuşma gibi gelişimsel gerileme (regresyon) sinyalleri verebilir. Hırçınlık, ani öfke patlamaları ve anne-babayı sürekli test eden sınır zorlama davranışları da bu sürecin en net göstergeleridir.
Kardeş kıskançlığı ile baş etmenin ilk kuralı, çocuğun hissettiği bu olumsuz duyguyu reddetmemek ve ona kızmamaktır. "Sen abi oldun, kardeşini sevmek zorundasın" gibi baskılar, çocuğun suçluluk ve öfke hissini artırır. Bunun yerine, "Kardeşin doğduğu için zamanımın çoğunu ona ayırmak zorunda kalıyorum ve bu durum seni bazen üzüyor, farkındayım" diyerek duygusunu aynalamak çocuğun içini rahatlatır. En kritik pedagojik strateji ise "Bireysel Kaliteli Zaman" rutinleridir. Gün içinde sadece ilk çocuğunuza ait olan, kardeşin dahil edilmediği 20-30 dakikalık özel oyun saatleri yaratın. Bu saatlerde onunla oyun terapisi mantığıyla, kontrolü ona bırakarak oynayın. Ayrıca, kardeşin bakım süreçlerinde (bebeğin bezini getirme, kıyafetini seçme gibi) ondan küçük yardımlar isteyerek kendisini dışlanmış hissetmesinin önüne geçebilirsiniz. Eğer kriz ev içinde çözülemez bir boyuta ulaştıysa, Beylikdüzü şubemizde sunduğumuz oyun terapisi seansları ile çocuğun bu yoğun kaygısını güvenli bir odada oyun diliyle şifalandırmasına destek olabilirsiniz.
