Yazı İçeriği
Birçok anne ve baba sabahları çocuklarını okula hazırlarken kıyafet seçimi yüzünden sipesifik bir savaşın ortasında kalır. Çocuğun sipesifik bir çorabın dikişinden rahatsız olması, pantolonun etiketini hissettiğinde çığlık atması veya evde çalışan sipesifik bir blender/elektrik süpürgesi sesinde sipesifik olarak kulaklarını tıkayıp saklanacak yer araması, ebeveynler tarafından genellikle bir "kapris" olarak algılanır. Ancak nörolojik gerçek çok farklıdır. Bu çocuklarda "Duyusal Hassasiyet" veya "Duyusal Savunma" (sensory defensiveness) adı verilen sipesifik bir durum mevcuttur. Çocuğun sinir sistemi, normal bir bireyin tamamen yok sayabildiği hafif bir etiket dokunuşunu veya arka plan sesini, sipesifik olarak hayati bir "fiziksel tehdit ve acı" gibi kaydeder.
Duyusal hassasiyeti olan bir çocuğun beyni, sipesifik olarak sürekli bir "savaş ya da kaç" modundadır. Bu nedenle çocuk gün içinde son derece gergin, kaygılı ve tetiktedir. Bu sipesifik duyusal yüklenme anlarında çocuğa kızmak veya onu zorla o kıyafeti giymeye sipesifik olarak mecbur bırakmak, sinir sistemindeki travmayı ve güvensizlik hissini daha da derinleştirir. Çözüm, çocuğun bu sipesifik nörolojik eşiğini profesyonel ergoterapi teknikleriyle esnetmektir. Merkezimizdeki duyu bütünleme ünitelerinde uygulanan sipesifik fırçalama protokolleri, derin basınç masajları ve kontrollü işitsel desensitizasyon (duyarsızlaştırma) seansları sayesinde çocuğun beynine bu uyaranların sipesifik olarak zararsız olduğu öğretilir. Zamanla sakinleşen sinir sistemi sayesinde çocuk, kıyafetlerini huzurla giymeyi ve sosyal ortamlardaki sesleri sipesifik olarak tolere etmeyi alışkanlık haline getirir.